PANZERO, Streetfood vanuit Puglia naar Nederland

Eindelijk ging het gebeuren: mijn eerste panzerotto, een klein gevuld pizzaatje. Al weken droomde ik ervan de Italiaanse snack uit Puglia te proeven waar Luigi me zoveel over verteld had, en gisteren was het zover.

Een tijdje terug, tijdens een kookworkshop bij vrienden thuis, ontmoette ik de gepassioneerde kok Luigi Incalza uit Puglia, in het hakje van de laars. Ik ben er nog nooit geweest, maar één ding weet ik na deze kookles zeker: het eten moet er verrukkelijk zijn en de mensen warm en hartelijk. Onder toeziend oog van Luigi hebben we polpo, inktvis, die na urenlang sudderen in een pot van klei smolt op je tong, en een overheerlijk dessert van canolli met verse ricotta vulling gemaakt. Aan tafel raakte ik aan de praat met Luigi. Hij is hiernaartoe gekomen met een droom: een stukje warmte uit het zuiden van Italië delen met Nederland. Kapitaal is er niet, maar wel een brandend verlangen om zijn plan uit te voeren. Onder de indruk van zijn verhaal, gaf ik hem wat advies en wisselden we nummers uit.

Een paar weken later had ik een enthousiaste Luigi aan de lijn. Samen met zijn beste vriend, en tevens wijnhandelaar, Mimo had hij besloten zijn droom waar te maken. Hij sprak over panzerotti en een zaak opzetten in Rotterdam onder de naam Panzero. In de drie weken ervoor had  hij alles uitgewerkt: de website, de uitvoering en ook een superplan om aan kapitaal te komen: crowdfunding via kickstarter. Het werd alles of niets, binnen 33 dagen moest hij heel veel mensen bereiken om zo 80.000 euro bij elkaar te krijgen. Ik was zo onder de indruk van zijn vooruitstrevendheid en besloot hem als culinair journalist te helpen zijn plan tot een succes te maken.

En zo mocht ik gisteren samen met Luigi mijn eerste panzerotto maken. Kneden, kletsen en uiteraard een wijntje. Alle ingrediënten van de panzerotto komen uit Puglia. Het resultaat was verbluffend: een knapperige, dunne, luchtige korst vol romige mozzarella en sappige ontvelde tomaten, oregano en basilicum. Het tomatensap druipt langs mijn kin en als ik mijn ogen sluit waan ik mij in het diepe zuiden van Italië. Ik was overtuigd: Luigi’s droom moet slagen.